Verzonden op 23-02-2026 07:08
Nieuwe dinosaurussoort opgegraven in Sahara herschrijft Afrikaanse paleontologieFossielen van een "verbazingwekkend grote" nieuwe dinosaurussoort zijn ontdekt in de Sahara. Details over grootte, periode en taxonomische classificatie zijn nog niet vrijgegeven, maar onderzoekers spreken van een significante vondst die het beeld van Afrikaanse dinosauriërs kan herzien. Afrika blijft ondervertegenwoordigd in paleontologische databases vergeleken met Noord-Amerika en Azië. Elke nieuwe soort vult gaten in evolutionaire tijdlijnen en helpt modellen te kalibreren die biodiversiteit door de tijd heen reconstrueren. Voor machine learning-toepassingen in paleontologie en computer vision-systemen die fossielen classificeren, betekent dit: meer trainingsdata uit onderbelichte regio's. Dat verbetert de generalisatie van modellen die nu nog sterk leunen op Noord-Amerikaanse vondsten.
|
Citigroup bereikt 70% AI-adoptie na jarenlange infrastructuur-saneringNadat de bank in 2020 een boete van 400 miljoen dollar kreeg voor gebrekkige risicobeheersing en data governance, koos CEO Jane Fraser voor een rigoureuze aanpak: eerst de fundering repareren, dan pas AI implementeren. Het resultaat: meer dan 70% van de medewerkers gebruikt nu AI-tools, dankzij geïntegreerde systemen waarin verschillende domeinen van elkaar kunnen leren. De les is helder: AI werkt niet bovenop verouderde infrastructuur. Als je data versnipperd is over legacy-systemen en afdelingen in silo's werken, blijven AI-projecten steken in pilots. Citigroup moest eerst decennia aan technische schuld afbetalen voordat modellen patronen konden herkennen en efficiëntie konden realiseren. Dit kost tijd en budget, maar de alternatieven zijn duurder: systeem-fouten die 900 miljoen dollar verplaatsen of 81 biljoen dollar aan boekhoudkundige glitches. Voor middelgrote organisaties geldt hetzelfde principe in het klein: zonder data-integratie en helder eigenaarschap blijft AI een dure gadget. Kanttekening: 70% adoptie zegt nog niets over de diepte van gebruik of de business impact per use case.
|
OpenClaw verschuift AI-agents van demo naar infrastructuurOpenClaw (eerder ClawdBot, MoltBot) is in een paar weken geëvolueerd van experiment naar installeerbare, always-on agent die je via één commando koppelt aan Telegram, Slack of WhatsApp. Het draait als achtergrondproces, herstelt zelf van fouten en voert proactief taken uit – zonder dat je een notebook hoeft op te starten. Dit is de eerste generatie agents die zich gedraagt als utility: je instrueert via chat, de agent scrapt webpagina's, leest je inbox, gebruikt CLI-tools, en rapporteert terug. De shift van 'chatbot' naar 'daemon' maakt AI tastbaar voor teams die nu nog handmatig tasks door Slack-kanalen slingeren. Maar autonomie heeft een blast radius: kwaadaardige skills, prompt injection, ongecontroleerde API-kosten. Je geeft in feite root-toegang aan een capabele maar feilbare assistent. OpenAI heeft de OpenClaw-ontwikkelaar net geacquihired om precies deze laag te professionaliseren – een signaal dat de markt infrastructuur-gereedheid verwacht. Actie: Test OpenClaw deze week met een low-stakes use case (bijv. dagelijkse nieuwsronde uit RSS-feeds) en monitor de tool-calls. Zo leer je waar autonomie helpt én waar je guardrails nodig hebt. |
Eerste haai gefilmd in Antarctische wateren herschrijft decennia klimaatonderzoekAustralische onderzoekers filmden op 490 meter diepte nabij de South Shetland Islands een sleeper shark – een soort die wetenschappers decennialang onmogelijk achtten in Antarctic wateren. De haai overleeft door uitsluitend te jagen in een smalle warmwaterlaag van 1,27°C. Deze ontdekking dwingt klimaatwetenschappers om aannames over de grenzen van mariene ecosystemen bij te stellen. Als apex-predators zich aanpassen aan milieus die tot voor kort als te extreem golden, verschuiven de modellen waarmee we biodiversiteit en klimaatimpact voorspellen. Voor AI-toepassingen in klimaatmodellering en ecologisch onderzoek betekent dit: edge cases zijn relevanter dan we dachten. Modellen getraind op historische verspreidingsdata missen deze adaptieve sprongen, wat directe gevolgen heeft voor conservatie-strategieën en resource management in poolgebieden. |